Λαογραφικά στοιχεία
-
ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ – ΕΠΙΛΟΓΟΣ
ΠΩΣ ΜΕ ΟΝΟΜΑΖΑΝ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΟΥ Τώρα που δεν είμαι στην υπηρεσία, σκέπτομαι με νοσταλγία τα περασμένα. Και είναι ωραίο πράγμα να ζει κανείς με τις αναμνήσεις του, προπαντός όταν αυτές είναι ευχάριστες. Θέλω να σημειώσω κάτι, που το παραλείπουν πολλοί ή δεν θέλουν να το σκέπτονται. Εγώ, αντίθετα, νιώθω μεγάλη ευχαρίστηση, αλλά και…
-
ΤΟ ΠΛΑΤΑΝΙ ΤΟΥ ΠΑΥΣΑΝΙΑ ΣΤΗΝ ΨΩΦΙΔΑ
Πάνω στα ερείπια της αρχαίας Αζανικής πόλης Ψωφίδα είναι χτισμένα τα Τριπόταμα. Στο τρίγωνο των «τριών ποταμών και των τριών κοιλάδων», σε ένα σημείο όπου τρεις νομοί, τρεις αδερφές με κοινή ιστορία και κοινή παράδοση, η Αχαΐα, η Ηλεία και η Αρκαδία φιλιούνται και χωρίζονται και ενώνονται τα τρία ποτάμια, ο Ερύμανθος ή Νουσαΐτικος, ο…
-
ΤΟ ΑΘΑΝΑΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΩΣ ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΜΑΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ
Το αθάνατο ελληνικό δημοτικό τραγούδι διασκεδάζει και ψυχαγωγεί ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του ελληνισμού, που είναι προσηλωμένο στην πλούσια, αγνή, καθαρή και ξάστερη ελληνική παράδοση. Δυστυχώς τα ραδιοτηλεοπτικά κανάλια ντρέπονται να ασχοληθούν με την πλούσια παράδοσή μας και μας έχουν συνηθίσει σε κοινοτοπίες, στις προχειρότητες, καθώς και σε μια ξέφρενη και ανούσια φλυαρία που δεν…
-
«Φονισκοδιάσελο»
Δυο λόγια για το ξωκλήσι και τον Άγιο Νικόλαο (Αφήγηση της Χοζοβίτισσας γιαγιάς μου, Αθανασίας Τριανταφυλλοπούλου-Παπακωνσταντοπούλου, 1887- 1971). Πολύ κοντά από εκεί που είναι σήμερα το ξωκλήσι του «Αϊ-Νικόλα» (του Αγίου Νικολάου του νέου, του εξ Ανατολής), στην «Απάνου Χόζοβα», υπήρχε παλαιότερα πολύ μεγάλο μοναστήρι του Αγίου (ανατολικά-νοτιανατολικά). Ήταν τόσο πλούσιοι που οι καλόγεροι άδειαζαν…
-
Ο ΑΪ – ΛΙΑΣ Ή ΜΕΛΙΣΣΙ ΤΟ ΒΕΡΤΣΙΩΤΙΚΟ ΒΟΥΝΟ
Ο προφήτης Ηλίας είναι ο κατ’ εξοχήν άγιος των βουνών. Σ’ όλα τα νησιά και στα περισσότερα βουνά της Ελλάδας υπάρχει κι από ένα εξωκκλησάκι, μοναχικό, αφιερωμένο στον Άγιο Ηλία. Είναι οι Αϊ – Λιάδες. Πολλές κορυφές βουνών αφιερωμένες στον Αϊ – Λια έχουν ιστορική και αρχαιολογική αξία, όπως οι κορυφές του Αραχναίου της Αργολίδας,…
-
ΟΙ ΑΓΩΓΙΑΤΕΣ
«Η αγωγή ξυπνάει τον αγωγιάτη», λέει μια λαϊκή παροιμία. Υπήρχαν και στο Βερσίτσι αγωγιάτες, όπως υπάρχουν και σε όλα τα ορεινά χωριά μας. Τους θυμάμαι, γιατί τους χρησιμοποιούσα και εγώ όταν ήμουν αναγκασμένος να φεύγω ή όταν γύριζα και είχα αποσκευές, μιας και άλλο μέσο μεταφορικό δεν υπήρχε. Οι αγωγιάτες ήσαν άνθρωποι ικανοί στο περπάτημα,…
-
ΤΑ ΚΑΛΑΒΡΥΤΙΝΑ ΧΑΝΙΑ
Για τους σημερινούς ανθρώπους τα χάνια είναι άγνωστα. Μερικοί παλιότεροι κάτι θυμούνται. Εκείνοι που τα γνώρισαν στην ακμή τους δεν υπάρχουν σήμερα. Έτσι πολλοί διαβαίνουν πλάι από τα χαλάσματα τους ή και από τα στεκούμενα παλιά χτίσματά τους και δεν τους θυμίζουν τίποτα. Δεν υποψιάζονται ότι εδώ υπήρξε κάποτε ζωή και κίνηση ζηλευτή. Η λέξη…
-
ΤΑ ΚΑΛΑΒΡΥΤΙΝΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ
Τα πανηγύρια είναι αναπόσπαστο μέρος της κοινωνικής ζωής του τόπου μας. Αποτελούσαν ένα σημαντικό στοιχείο γιορτής, χαράς και διασκέδασης στην παραδοσιακή μας κοινωνία. Η ζωή στα ορεινά χωριά μας δεν ήταν εύκολη. Οι δουλειές του χωριού και προ παντός του ορεινού χωριού ήταν σκληρές, βαριές, κουραστικές και επίπονες και οι συνθήκες γενικά δύσκολες. Οι κίνδυνοι…
-
ΠΩΣ ΕΒΓΑΙΝΕ ΤΟ ΡΑΚΙ ΣΤΟ ΒΕΡΣΙΤΣΙ
Για να βγάλει κανείς ρακί, πρέπει να έχει αμπέλια και να κάνει και πολύ κρασί. Το Βερσίτσι στην ακμή του και πολλά αμπέλια είχε και πολύ κρασί. Συγκεκριμένα, κάποια οικογένεια δεν ήταν; χωρίς αμπέλι και χωρίς κρασί. Σαν τρυγούσαν τέλη Σεπτεμβρίου, αρχές Οκτωβρίου έριχναν όλο τον μούστο μαζί με τα τσάπουδα στο μεγάλο βαγένι. Από…
-
Η ΞΥΛΟΚΟΠΗ
Στα ορεινά χωριά ο χειμώνας έρχεται γρήγορα και είναι βαρύς. «Από Αύγουστο χειμώνα και από Μάρτη καλοκαίρι» λένε οι συμπαθέστατοι χωρικοί, που γνωρίζουν καλά τα τερτίπια του καιρού. Αυτό είναι μια αλήθεια πολύ σωστή. Ο χειμώνας φτάνει γρήγορα και οι δουλειές είναι πολλές. Πρέπει η κάθε μια να γίνει στον καιρό της. Ανάμεσα στις τόσες…